آیتالله هاشمی رفسنجانی: از هیچ کوششی برای انزوای استخوان خردکردههای انقلاب و یادگاران امام دریغ نمیکنند
پارلماننیوز: رئیسمجمع تشخیص مصلحت نظام تاكید كرد : مردم ایران در طول تاریخ ثابت كردهاند كه نمیگذارند گروهی با ایجاد جزر و مدهای سیاسی در اقیانوس اندیشههای آنان موجسواری كنند.
به گزارش پایگاه خبری فراکسیون خط امام(ره)مجلس«پارلماننیوز»، آیتالله هاشمی رفسنجانی در آستانه سالروز 5 مرداد سالروز عملیات مرصاد به بیان دیدگاهای خود در این ارتباط پرداخت.
متن این نوشتار در ادامه میآید :
روزگاری كه همه گروههای مبارز برای مقابله با رژیم پهلوی پرچم مبارزه برافراشته و عدهای گرفتار حبس شده بودند، در زندان با جوانان متصلّبی آشنا شده بودیم كه در بسیاری از موارد طریق افراط و تفریط میپیمودند.
به یاد دارم در مقطعی، در كنار سلول انفرادی من، جوانی محبوس بود كه وقتی پیشنهاد روزنامهای را به او دادم تا مطالعه كند، گفت، قرآن دارم و نمیخواهم خود را با مجموعهای دیگر مشغول كنم. آن جوانان به تدریج از مسیر درستی كه میپیمودند، منحرف شدند و علناً خود را التقاطی، یعنی تركیبی از اسلام و ماركسیسم معرفی كردند.
انحرافات فكری، افكار التقاطی و زیادهخواهی سیاسی رهبران این گروه در نخستین سالهای پس از پیروزی انقلاب، آنان را در مقابل مردم قرار داد و برای انتقام، تمام تلاشهای خویش را معطوف به حذف شخصیتی و فیزیكی بسیج كنندگان مردم كردند و كارشان به آنجا رسید كه میهن پهناوری به نام ایران را برای اقدامات تروریستی خویش محدود دیدند و سر از عراقی درآوردند كه آن روزها در حال تجاوز به جمهوری اسلامی ایران و كشتار مردم بیگناه در شهرها و روستاها بود.
منافقین كه در زمان مبارزه با عنوان مجاهدین، مشغول مقابله با رژیم پهلوی بودند، ابتدا وجدان نیمه بیدار آنان كم كم در بستر القائات بعثیها به خواب رفت و چنان از عواطف و احساسات ملی و دینی تهی شدند كه كشتن هموطنان و جاسوسی برای دشمنان در طول دفاع مقدس را افتخار خویش میدانستند. دین خویش را به كمونیست و سپس میهن خویش را نیز به حزب بعث فروختند و هر بار كه عملیاتی در جبههها از سوی رزمندگان صورت میگرفت، اینان با اقدامات تروریستی، شیرینی پیروزی را در كام مردم تلخ میكردند.
پس از قبول آتش بس توسط ایران، ارتش عراق با برداشت نادرست سردمداران خویش، پذیرش قطعنامه را حاكی از ضعف ایران دانست و دوباره از همان قسمتهایی كه در آغاز جنگ وارد شده بود، شروع به پیشروی و اشغال سرزمینهای ایران كرد، با این تفاوت كه این بار جلودار این تجاوز، وطنفروشان منافقی بودند كه جبهه میانی را برای اشغال میهن خویش و تقدیم آن به دشمن برعهده گرفتند.
در آن شرایط حساس به همراه حضرت آیتالله خامنهای در یكی از قرارگاههای جنوب بودیم و قرار بر این شد كه ایشان برای تمشیت امور در خوزستان بمانند و من برای سركشی از وضعیت نیروها به جبهه غرب بروم. در مسیر خبر هجوم منافقین را در عملیاتی به نام فروغ جاویدان، كه عملاً ظلمت جاویدان شد، دریافت كردم.
از سفر به قلاّجه منصرف شدم و به كرمانشاه رفتم. در گوشهای از شهر مستقر شدم و در این استقرار، صحنههایی دیدم كه از یك سوی نشان از عشق مردم به دفاع از وطن و از سوی دیگر نشان از خیانت گروهی خودفروخته به میهن خویش داشت كه از سر پل ذهاب، كرند و اسلامآباد با پشتیبانی ارتش عراق گذشته و در مسیر اسلامآباد به كرمانشاه با نیروهای ما درگیر شدند.
به قول جهانگشای جوینی كه حمله مغولان را توصیف میكرد، «آمدند، سوختند و كشتند»، اما حضور برقآسای مردم رزمنده و نیروهای نظامی، به خصوص قبایل ساكن و نظامیان مستقر در منطقه نگذاشتند دو فعل آخر تاریخ جهانگشا، یعنی «بردند و رفتند» به فعلیت برسد و اینجانب به خاطر مسئولیت فرماندهی جنگ تا پایان رفع آن فتنه در كرمانشاه ماندم تا شاهد آخرین برخورد زمینی جنگهای هشت سال دفاع مقدس به اسم «مرصاد» باشم كه مصداقی از «ختامه المسك» است.
مسیر بین تنگه چهار زبر و گردنه حسنآباد، به همت و دلاوریهای مردم منطقه، سیل عظیم و خروشان نیروهای مردمی و به ویژه سلحشورهای مثال زدنی هوانیروز گورستانشان شد و آرزوی حاكمیت بر مردم را با خویش به گور بردند و بقایای آنان كه روی برگشت به دامان وطن و خانوادههای خویش را نداشتند، آرزوهای بر باد رفته خویش را در قتل و غارت مردم عراق دیدند تا خوش خدمتی خویش به یك دیكتاتور سفاك را به كمال برسانند. جنایاتی كه پس از سقوط صدام، پروندههای هولناك آن افشا شد و مردم عراق با دلایل منطقی خواستار محاكمه آنان و اخراج از سرزمین خویش میباشند.
جنایات ضدبشری منافقین در 30 سال مقابله با مردم و جمهوری اسلامی آن قدر مشهود بود كه غرب با همه ملاحظات سیاسی خویش، آنان را جزو گروههای تروریستی قرار داد و عجب این است كه اتحادیه اروپا در زمانی كه شعار حقوق بشری آنان گوش فلك را كر كرده است، برای انتقام از مردم ایران كه قلههای توسعه و پیشرفت را در افق چشمانداز 20 ساله خویش ترسیم و بدان سوی حركت كردهاند، منافقین را كه دستشان به خون زن و مرد و پیر و جوان ایرانی آلوده است، از لیست گروهها تروریستی حذف كردهاند. اما نمیدانند در هر شرایط سیاسی، این گروه كمترین جایگاهی نزد ایرانیان ندارد.
پرونده آنان نزد مردم ایران سرشار از خیانتهای پیدا و پنهان است و گروهها و جناحهای سیاسی موجود در كشور با همه اختلاف سلیقههایی كه با هم دارند، مبارزه با این خودفروشان و طرد آنان، یكی از وجوه مشترك آنان برای حاكمیت است.
هم آنان و هم اربابانشان مطمئن باشند كه نتیجه فشارهای سیاسی آمریكا بر مسئولان عراق برای تداوم حضورشان در آن كشور، استمرار همین حیات دریوزگی در جاهایی چون پادگان اشرف است و حتی اگر رأفت اسلامی، مردم ایران را به پذیرش آنان وادارد، خودشان به واسطه خیانات و جنایاتی كه در طول این 30 سال علیه ایران و ایرانی روا داشتهاند، روی برگشت به میهن را نخواهند داشت.
چگونه ممكن است به ایرانی برگردند كه فقط به خاطر همت ایرانیان در قطع وابستگیها و رهایی كشور از اختاپوس رژیم ظالم پهلوی و هزار فامیل، بزرگ مردانش را مظلومانه در محرابهای نماز جمعه به شهادت رساندند، مسئولانش را در 7 تیر و 8 شهریور و دیگر برنامههای تروریستی به جرم خدمات صادقانه به خاك و خون كشیدند و عده ای از فرزندان و دانشجویان این مرز و بوم را با تبلیغات مسموم خویش گمراه كردهاند.
اگرچه در همان سالها در یك سفر تاریخی به نجف اشرف و دیدار با امام(ره) انحراف آنان را به استحضار رساندم، اما بر درایت و دوراندیشی آن پیر فرزانه درود میفرستم كه چگونه ذات آنان را از پس پردههای گمراهكننده چهرههای ظاهرالصلاح شناختند.
به هر حال سالگرد عملیات پیروزمندانه مرصاد در سال 1367 فرصت مناسبی است تا به واكاوی تاریخ تأسیس، مبارزه، انحراف و مقابله آنان با مردم ایران بپردازیم و بر مدافعان جان بر كف آن عملیات سلام و درود بفرستم كه با اهدای خون خویش نگذاشتند لكه ننگ اشغال خاك وطن توسط وطنفروشان در تاریخ این میهن ثبت و ضبط شود.
به جوانان عزیز هم توصیه میكنم در بازار پر رنگ و لعاب سیاست كه این روزها با ورود و خروجهای مشكوك عده ای آلوده شده است، مواظب باشند كه مبادا بازیچه نیات پلیدی شوند كه پشت سخنان گمراه كننده پنهان شدهاند. گروهی روحانیت اصیل، مبارزین استخوان خرد كرده، یادگاران جبهه و جنگ، مدیران ارزشمند سابق، مردم هوشمند و مهمتر از همه اندیشههای تابناك و یادگاران امام را مانع زیادهخواهی سیاسی خویش میدانند و برای انزوا و طرد آنان از هیچ كوششی دریغ نمیكنند.
البته مردم ایران در طول تاریخ ثابت كردهاند كه نمیگذارند گروهی با ایجاد جزر و مدهای سیاسی در اقیانوس اندیشههای آنان موجسواری كنند و انقلاب اسلامی را كه حاصل خون صدها هزار شهید در سالهای مبارزه و دفاع مقدس است، از مسیر درست خویش منحرف نمایند.
والسلام